UWAGI

Indeks łacińskich nazw roślin naczyniowych Układ Indeksu

1. Alfabetyczny indeks łacińskich nazw roślin naczyniowych wydanych w formie tzw. wydawnictw zielnikowych (zwany dalej "Indeksem") ma służyć do odszukania wydawnictwa oraz numeru porządkowego w jego obrębie, pod którym ukazał się dany takson. Nie uwzględniono w Indeksie nazw pojawiających się w schedach przy charakterystyce stanowisk czy biotopów taksonów wydanych (np. jako gatunki towarzyszące w miejscu zbioru).

2. W indeksie występują w zasadzie 2 rodzaje haseł:

1) dla nazwy użytej w danej schedzie jako podstawowa; składa się ono z:

"Wykaz skrótów serii"

2) dla nazwy użytej w którejś ze sched jako synonimiczna; składa się ono z:

Uwaga: Jeśli nazwy podstawowe różniły się zastosowaną przy nich synonimiką, to traktowano je jako oddzielne hasła!

3. Jeśli dana nazwa taksonu o randze gatunkowej lub niższej nie występuje w żadnej schedzie samodzielnie (ale pojawia się tylko w kombinacji z epitetem jeszcze niższej rangi) - nie podawano przy niej odsyłaczy do sched (są one umieszczone przy nazwach poszczególnych taksonów podrzędnych). Dla ilustracji: Aconitum anthora L. występuje tylko w połączeniach, np. jako A. anthora L. var. czywczynense Zapał. i nie pojawia się nigdzie niezależnie - stąd w Indeksie umieszczono tę pierwszą bez żadnych dodatkowych informacji, natomiast odwołanie do schedy i numeru w jej obrębie umieszczono przy umieszczonej poniżej nazwie z epitetem odmianowym: "Aconitum anthora L. var. czywczynense Zapał. - PP-622".

4. Kolejność nazw w obrębie Indeksu jest:

dla haseł głównych (tzn. o randze gatunku) - ściśle alfabetyczna w/g nazw taksonów, później zaś (przy nazwach równobrzmiących) - w/g fraz autorskich;
dla haseł z epitetami infraspecyficznymi - zdeterminowana rangą taksonu (patrz niżej), zaś alfabetyczna (z uwzględnieniem liter ze znakami diakrytycznymi, ale bez znaków specjalnych typu: -, ×, itp.) - w obrębie taksonów tej samej rangi;

5. Porządek umieszczonych przy danej nazwie podstawowej odsyłaczy bibliograficznych do sched jest alfabetyczny (w odniesieniu do skrótów serii), a w obrębie tej samej serii (numery oddzielone średnikiem) - rosnący; porządek synonimów jest alfabetyczny.

6. W związku z używaniem w schedach kilku infraspecyficznych rang taksonomicznych nie zawsze możliwych do jednoznacznego umiejscowienia w hierarchii - dla celów formalnych (porządek zamieszczania w Indeksie) przyjęto następującą ich kolejność (w nawiasach kwadratowych spotykane alternatywne formy zapisu, w Indeksie ujednolicone do postaci sprzed nawiasu):

- epitety końcowe nazw trinominalnych (tzn. gdy po epitecie gatunkowym występuje dodatkowy epitet nie poprzedzony jakimkolwiek określeniem rangi)
- grex
- subsp. [ssp., subspec(ies), podgatunek, "*"]
- var. [v., varietas, odmiana; ozn. literowe]
- subvar. [subv., subvarietas, pododmiana]
- for. [f., fo., forma; ozn. liczbowe]
- subfor. [sf., sfor., subf., subforma]

7. Podporządkowanie taksonów niższych rang infraspecyficznych (np. odmian) taksonom wyższym (np. podgatunkom) zastosowano tylko tam, gdzie wynika ono wyraźnie z treści schedy; w przeciwnym razie podporządkowanie to pozostawiono na najwyższym poziomie dającym się na podstawie tekstu ustalić z całą pewnością - stąd niejednokrotnie bezpośrednio po nazwie gatunku pojawia się "var." czy nawet "for." bez podporządkowania ich (występującym niekiedy równolegle) jednostkom wyższej rangi.

8. Niezależnie od formy zapisu w oryginale, wszystkie nazwy gatunków i niższych jednostek systematycznych w niniejszym wykazie (w myśl zaleceń ICBN - Międzynarodowego Kodeksu Nomenklatury Botanicznej) pisane są małą literą a epitety dwuczęściowe łączone dywizem, natomiast warianty ortograficzne we wszystkich nazwach występujących w pracy Vascular Plants of Poland - a Checklist (Mirek i in. 1995) sprowadzono do użytej tam formy zapisu. Dla przykładu: "Dryopteris Filix mas. (Sw.)" zapisano jako "Dryopteris filix-mas (Sw.)"; "Iuncus glaucus L." - jako "Juncus glaucus L."; "Gnaphalium silvaticum L." - jako "Gnaphalium sylvaticum L." Analogicznie postępowano w odniesieniu do fraz autorskich (zastrzeżenia - patrz pkt 13.) Przypadki wątpliwe i poważniejsze ingerencje opatrzono przypisami.

9. W nawiasach kwadratowych - [ ] - umieszczono, zgodnie z przyjętą ogólnie praktyką, dodatkowe informacje, których brak w tekście oryginalnym, np. nazwiska (skróty nazwisk) we frazach autorskich lub nazwy rangi taksonów. Dla uniknięcia niejednoznaczności w przypadkach koniecznego zagnieżdżenia nawiasów stosowano zwielokrotnienie nawiasów okrągłych - (( )).

10. Formuły mieszańcowe (mieszańców międzygatunkowych), dla zachowania przejrzystości układu Indeksu, pozostawiano bez powtórzeń inicjałów nazwy rodzajowej drugiego gatunku (ta postać dominowała zresztą w tekstach sched).

11. Przy synonimach nazw rodzajowych, podanych tylko po zasadniczej nazwie rodzaju (w nawiasie, często po znaku równości -"=") a przed epitetem gatunkowym - kombinację synonimicznej nazwy rodzajowej z tym epitetem (po ew. dostosowaniu końcówki rodzaju gramatycznego) traktowano jako synonim gatunku (choć możliwa jest także interpretacja członu w nawiasie jako nazwy podrodzaju, zwłaszcza, jeśli znaku "=" brak). Autorstwa takich kombinacji nie podawano. [Np.: zapis "Atropis (Festuca) distans K." potraktowano jako "Atropis distans K." z synonimem: "Festuca distans".] Analogicznie, jako synonim w kombinacji z tą samą nazwą rodzajową, traktowano epitety umieszczane w nawiasie (z ew. poprzedzającym znakiem "=") po zasadniczym epitecie gatunkowym [np.: "Cytisus austriacus L. (Kerneri Bł.)" -> Cytisus austriacus L. syn. Cytisus kerneri Błocki]

12. W Indeksie, przy gatunkach i innej rangi jednostkach systematycznych, frazy autorskie z zasady pozostawiano w formie użytej w tekstach oryginalnych; ujednolicono jedynie skróty imion i nazwisk autorów przyjmując ich pisownię za pracą Brummitta & Powella (1992) wszędzie tam, gdzie identyfikacja autora nie budziła wątpliwości. Brakujące frazy autorskie lub ich fragmenty uzupełniano (z pominięciem jednakże adnotacji zawężających ujęcie taksonu jak "p. p.", "s. str." - patrz pkt. 13.) w przypadku, gdy:

- nazwa występowała w pracy Vascular Plants of Poland - a Checklist (Mirek i in. 1995), lub
- autorstwo nazwy można było wydedukować z tekstu; frazę autorską (lub jej część) umieszczano wówczas zgodnie z przyjętą (w punkcie 9.) zasadą w nawiasach kwadratowych.

Skróty nazwisk autorów, których nie udało się jednoznacznie zidentyfikować, pozostawiono bez zmian oznaczając symbolem "%", zaś identyfikacje prawdopodobne (lecz nie potwierdzone bezpośrednio w wymienionych źródłach) - symbolem "~". Przypadki szczególne opatrzono przypisami. Znakiem ">" wyróżniono nazwiska autorów zidentyfikowanych, lecz nie ujętych w pracy Brummitta & Powella (1992) (np. Zabłocki, Żmuda).

13. Jeżeli frazy autorskie przy jednakowo brzmiących nazwach (odnoszących się niewątpliwie do tych samych taksonów) różniły się obecnością/brakiem (skrótu) nazwiska autora:

- w nawiasie (autor bazonimu),
- przed "ex" (autor nazwy nie opublikowanej ważnie), lub
- po "in" (autor pracy zamieszczającej diagnozę sporządzoną przez innego),

to nie powtarzano w Indeksie formy skróconej jako oddzielnego hasła (np. dla Nonnea pulla DC. i Nonnea pulla (L.) DC. uwzględniono tylko tę ostatnią, pełniejszą formę); w przypadku nie występowania w żadnej ze sched formy pełnej ustalonej na podstawie pracy Mirka i in. (1995), brakujący fragment dodawano w nawiasie kwadratowym. Wszelkie inne różnice we frazach autorskich powodowały traktowanie nazw, przy których się znajdowały, jako oddzielnych haseł. W szczególności, jeśli nazwa taksonu powtarzała się zarówno w wersji z adnotacją typu "p. p.", "s. str.", "sensu...", "non..." lub podobną, jak i bez niej - uwzględniano wszystkie wersje jako oddzielne hasła, nie ujednolicając ich do postaci z Vascular Plants... (Mirek i in. 1995), by nie sugerować rozwiązań natury taksonomicznej innych, niż przyjęte przez autora schedy.

14. W przypadku wystąpienia skrótu typu "pro sp.", "pro var. ..." itp., mogącego sugerować, że autor opisu w schedzie zmienił rangę taksonu, wpisywano (w nawiasie kwadratowym) jego nazwisko po wziętym w nawias (okrągły) nazwisku autora oznaczonej w ten sposób nazwy, zaś zrekonstruowaną odpowiednio nazwę w randze sugerowanej przez skrót dodawano do spisu jako synonim.

15. Ujednolicono, poza wyżej podanymi, pisownię następujących określeń i skrótów (w nawiasach kwadratowych alternatywne formy zapisu spotykane w schedach; w nawiasach okrągłych części wyrazów występujące opcjonalnie): & ["et", "u."], auct. ["aut.", "auctorum", "auct(orum)pl(ur)."], fl. ["flor(ae/arum)"], in ["ap(ud)"], nom. nud. ["nomen nudum"; "nom(en) sol(um)"], p. p. ["pr(o) p(ar)t(e)", "pro max. p."], polon. ["pol(onicorum)"], s. lat. ["s(ensu) l(ato)/l(atiore)/l(atissimo)"; "s(ensu) am(plo)/ampl(issimo)"], s. str. ["s(ensu) s(tricto)/str(icti)ss(imo)"], sec. ["secundum"; "w(edłu)g"]. Wszelkie dodatkowe określenia lub ich skróty (typu "an", "vix" itp.) pozostawiono w postaci użytej w oryginalnych tekstach sched.

16. W Indeksie zaznaczono przy pomocy znaku "@" (bezpośrednio po numerze) te gatunki, których stanowiska leżą prawdopodobnie na terenie objętym zasięgiem niniejszego opracowania, ale z uwagi na mało precyzyjne określenie stanowiska, nadgraniczne położenie miejscowości itp., nie udało się tego ustalić z całą pewnością. Stanowiska spoza terenów dzisiejszej Rzeczypospolitej oznaczono wykrzyknikiem (!).